Everyday A Painting

Hikâye modu

Korkunç İvan ve Oğlu İvan

İlya Repin · 1885 · Tuval üzerine yağlı boya · 199,5 x 254 cm · Tretyakov Devlet Galerisi

Repin, Korkunç İvan’ı yaralı oğluyla koyu kırmızı bir iç mekânda resmeder. Galeri sahneyi Karamzin’in anlatısına bağlar; yüzler, eller ve halı tarihsel konuyu yakınlaştırır.

Korkunç İvan ve Oğlu İvan, İlya Repin: siyahlar içindeki yaşlı bir adam, soluk pembe giysili genç bir adamı kucaklıyor ve karanlık bir odanın desenli halısı üzerinde elini onun kanlı başına bastırıyor.
Korkunç İvan ve Oğlu İvan, İlya Repin, 1885. Wikimedia Commons · Ilya Repin · Korkunç İvan ve Oğlu İvan · 1885 · State Tretyakov Gallery · Kamu malı
  1. Az önce vurduğu oğlunu tutuyor.
  2. Gözlerine bak. Sanki öfke ne yaptığını daha yeni görmüş.
  3. Oğlunun yüzü daha sakin. Repin o yüzde bağışlamanın görünmesini istemişti.
  4. Sevgi ve şiddet, aynı kollarda.
  5. Şakakta kan. Bir babanın eli onu durduramıyor.
  6. Aşağı bak. Buruşmuş bir halının üstünde işlemeli bir çizme. Birkaç saniye önce oldu.
  7. Arkalarında kırmızı bir duvar. İlk kez 1885'te gösterilen tablonun sergilenmesi üç ay yasaklandı.
  8. Neredeyse her şeye hükmettiğini düşün. Az önce geçen o saniye hariç.

Korkunç İvan ve Oğlu İvan, Ilya Repin’in 1885 tarihli, Çar IV. İvan’ı bir öfke nöbetiyle vurduktan birkaç an sonra ölmekte olan oğluna sarılmış hâlde gösteren tablosudur; Moskova’daki Devlet Tretyakov Galerisi’nde sergilenir.

Repin, şiddetli bir çatışmanın ardından yaralı oğlunu kollarında tutan IV. İvan’ı betimler. Çareviçin ölümünün koşulları hâlâ tartışmalıdır; resim, olayın bir yorumudur, görgü tanığı kaydı değildir.

Repin neyi tasvir ediyor?

Repin, bir baba ile yaralı oğlunu karanlık bir iç mekânda bir araya getirir. Başlıkta Korkunç İvan, oğlu ve 16 Kasım 1581 tarihi yer alır. Galeri, ressamın Karamzin’in tarih anlatısını izlediğini açıklar. (Tretyakov Devlet Galerisi)

Babanın iyice açılmış gözleri koyu sakalın ve giysilerin üzerindedir. Işık yüzde yoğunlaşır; galeri resmedilen ifadeyi, Karamzin’in anlatısındaki şiddetten sonra duyulan pişmanlık olarak yorumlar.

İvan’ın gözleri neden bu kadar çarpıcı?

Oğlun solgun yüzü babasının yüzünün yanında eğilir. Başlar farklı açılardadır: biri dik, diğeri yana yatık. Repin bu karşıtlığı karanlık odanın küçük, aydınlık bir alanında toplar.

Bir kol oğlun bedenini çevreler. Eller ve giysiler iki figürü, ortasından çapraz çizgiler geçen tek bir kümede birleştirir. Bu hareket, tarih sahnesine bedensel bir karşılaşmanın yakınlığını verir.

Oğlun şakağı yanında kırmızı izler görülür. Açık tenden ayrılan renk, yakın görünümü galerinin anlattığı şiddet öyküsüne bağlar. Repin bu küçük alanı başların birleştiği yere yakın koyar.

Figürlerin altında mavi-yeşil bir çizmede altın renkli desen vardır. Parlak yüzeyi halının çeşitli süslemelerine katılır. Giysiler ve zemin, yan yana yüzlerin altında kendi ritimlerini kurar.

Figürlerin arkasındaki duvarda kırmızı baklavalar vardır. Tekrarlanan köşeler bedenlerin eğrileriyle karşıtlık kurar. Galeri, Repin’in yoğun iç mekânını oluşturan halı, giysi ve eşya dokularını vurgular.

Tablonun anlamı ne?

Karanlık odadaki iki figüre dön. Galeri resmi 1885’e tarihler; Pavel Tretyakov o yıl Repin’den satın aldı. Birbirine bağlanan başlar ve kollar, kompozisyonu küçük ve aydınlık merkezinde toplar.

Repin, Korkunç İvan ve Oğlu’nu neden resmetti?

Devlet Tretyakov Galerisi’nin aktardığı kendi anlatımına göre fikir, Repin’in aklına 1882’de Moskova’da Nikolay Rimski-Korsakov’un müziğinden oluşan bir konserin ardından geldi. Bu müziğin aşk, iktidar ve intikam üçlemesi onu öylesine etkiledi ki aynı güçte bir şey resmetmek istedi. Sahnenin ilk kurşun kalem eskizi de aynı yıla tarihlenir. (Tretyakov Devlet Galerisi)

Repin, Rus tarihinin içinden akan bir kan damarından da söz etmişti; bununla 1881’i, yani İmparator II. Aleksandr’ın suikasta kurban gitmesini ve ardından gelen idamları kastediyordu. Nisan 1881’in başında komplocuların idamına tanık olmak için St. Petersburg’a gitti. Galeri, başlıktaki yıl olan 1581’in 1881 ile kafiyeleştiğini belirtir, ama bir olaydan ötekine düz bir çizgi çekilemeyeceği konusunda uyarır. (Tretyakov Devlet Galerisi)

Ölmekte olan çareviç için yazar Vsevolod Garşin poz verdi: Repin, bağışlama ifadesi ve hayattan ayrılmanın kederi için onun yüzünü istiyordu. İvan için arkadaşı ressam Grigori Myasoyedov’u inceledi. Kostümler Repin’in kendi kalıplarına göre evde dikildi ve ailenin dairesindeki halı döşeli bir oda çarın odası olarak kullanıldı. (Tretyakov Devlet Galerisi)

Tablo neden yasaklandı?

Tablo, 1885’te St. Petersburg’da açılan Peredvijniki, yani Gezginler grubunun 13. sergisinin odak noktasıydı. Kutsal Sinod başsavcısı Konstantin Pobedonostsev, İmparator III. Aleksandr’a tabloya tiksinti duymadan bakamadığını yazdı. Bunun üzerine Pavel Tretyakov’un tabloyu galerisinde sergilemesi ya da dolaşıma sokması yasaklandı ve o andan itibaren Gezginler’in sergileri sansüre tabi tutuldu. Yasak, saraya yakın ressam Aleksey Bogolyubov onu kaldırtana kadar üç ay sürdü. (Tretyakov Devlet Galerisi)

Tabloya 1913’te ve 2018’de ne oldu?

16 Ocak 1913’te, Eski İnananlar’dan bir aileden gelen 29 yaşındaki Moskovalı Abram Balaşov, tuvali bıçakla üç kez, iki yüzün üzerinden ve aralarından keserek yırttı. Restoratör Dmitri Bogoslovski tuvali onardı; galerinin yeni yöneticisi ressam İgor Grabar da onunla birlikte kayıpları vernik altında suluboyayla rötuşlamayı planladı. Repin bir pazar günü gelip kayıp kısımları kendisi yağlı boyayla yeniden boyayınca Grabar, taze boya kurumadan onu sildi: 1910’lara gelindiğinde Repin’in paleti değişmişti. (Tretyakov Devlet Galerisi)

25 Mayıs 2018’de, kapanış saatinden hemen önce, Voronejli 37 yaşındaki bir ziyaretçi bir bariyer direğiyle koruyucu camı kırdı ve tuvale ortasından, çareviçin figürüne üç kez vurdu. Galeriye göre darbeler, iki figürün de en ince işlenmiş ve restorasyonu en zor kısımları olan yüzlerine ve ellerine isabet etmedi. (Tretyakov Devlet Galerisi)

İngilizce Vikipedi’ye göre saldırgan iki buçuk yıl hapsedildi ve kapsamlı bir restorasyonun ardından tablo 16 Aralık 2024’te yeniden sergilenmeye başladı. (Wikipedia)

Korkunç İvan ve Oğlu İvan’ı daha yakından tanımak: Repin onu neden resmetti, tabloya sonra ne oldu ve anlamı ne

Eser künyesi

  • Eser adı: Korkunç İvan ve Oğlu İvan
  • Sanatçı: İlya Repin
  • Tarih: 1885
  • Teknik: Tuval üzerine yağlı boya
  • Boyutlar: 199,5 x 254 cm
  • Koleksiyon: Tretyakov Devlet Galerisi

Repin, Korkunç İvan’ı oğluna vurduğu anın hemen ardından neden resmetti?

Faltaşı gibi açılmış gözler. Oğlunun kanlar içindeki başına bastırılmış bir el. Repin’in Korkunç İvan ve Oğlu İvan’ı, bir kez görüldükten sonra unutulamayan bir tablo. Peki ressam neden bu kadar sarsıcı bir sahneyi seçti? Önce şunu akılda tutmak gerek: Prensin ölümünün koşulları hâlâ tartışmalı ve tablo bir görgü tanıklığı değil, bir yorum.

Tretyakov Devlet Galerisi’nin aktardığı kendi anılarına göre fikir Repin’e 1882’de Moskova’da, Nikolay Rimski-Korsakov’un müziğinden oluşan bir konserin ardından geldi. Bu müzikteki aşk, iktidar ve intikam üçlemesi onu sardı; aynı güçte bir şey resmetmek istedi. İlk kurşun kalem eskizi de aynı yıldan.

Repin ayrıca, sanki Rus tarihinin içinden kanlı bir şerit geçmiş gibi olduğunu söyledi. Aklındaki 1881’di: Çar II. Aleksandr’ın suikaste kurban gitmesi ve ardından gelen idamlar. O yıl nisan başında Repin St. Petersburg’a gitti ve komplocuların idamına tanık oldu. Tablonun Rusça adında geçen 1581 ile 1881, tam üç yüz yıl arayla birbirini yankılıyor. Yine de galeri, iki olayın düz bir çizgiyle birbirine bağlanamayacağı uyarısında bulunuyor.

Model seçimleri de niyetini gösteriyor. Can çekişen prens için yazar Vsevolod Garşin’i seçti, çünkü bağışlamayı ve bu dünyadan ayrılmanın hüznünü ifade eden bir yüz istiyordu. İvan’ı resmetmek için de dostu ressam Grigori Myasoyedov’u inceledi.

Kaynaklar: museum.tretyakov.ru

Sonra ne oldu? Bir yasak ve tuvale iki saldırı

1885’te tablo, St. Petersburg’daki Gezginler’in (Peredvijniki) 13. sergisinin odağındaki eserdi. Ancak Kutsal Sinod Başsavcısı Konstantin Pobedonostsev, İmparator III. Aleksandr’a tabloya tiksinmeden bakamadığını yazdı. Pavel Tretyakov’un tabloyu galerisinde sergilemesi ya da çoğaltması yasaklandı; o tarihten sonra Gezginler’in sergileri sansüre tabi tutuldu. Yasak üç ay sürdü ve sonunda saraya yakın ressam Aleksey Bogolyubov’un çabalarıyla kaldırıldı.

İlk bıçak 16 Ocak 1913’te tuvale saplandı. Eski İnananlar’dan bir aileden gelen 29 yaşındaki Moskovalı Abram Balaşov, tuvali bıçakla üç kez yırttı; kesikler iki yüze ve aralarındaki boşluğa ulaştı. Restoratör Dmitri Bogoslovski tuvali onardı; galerinin mütevelli heyetine yeni seçilmiş ressam İgor Grabar ise eksik kısımları vernik altında suluboyayla doldurmayı planladı. Sonra bir pazar günü Repin bizzat çıkageldi ve o kısımları yağlıboyayla yeniden boyadı. Grabar boya kurumadan onu sildi: 1910’lara gelindiğinde Repin’in paleti çoktan değişmişti.

Ardından 25 Mayıs 2018’de, kapanıştan hemen önce, Voronejli 37 yaşında bir adam koruyucu camı bir bariyer direğiyle kırdı ve tuvalin ortasına, prensin figürüne üç kez vurdu. Galeriye göre darbeler, iki figürün en hassas ve restore edilmesi en zor kısımları olan yüzlerine ve ellerine isabet etmedi. İngilizce Vikipedi maddesine göre adam iki buçuk yıl hapis cezasına çarptırıldı; kapsamlı bir restorasyonun ardından tablo 16 Aralık 2024’te yeniden sergilenmeye başladı.

Geri dönüşü olmayan bir şiddetin tablosu, kendisi de iki kez saldırıya uğradı. Tesadüf olabilir, ama bu gerçek insanın içine ağır bir yük gibi çöküyor.

Kaynaklar: museum.tretyakov.ru · en.wikipedia.org

Kısacası: Hiçbir güç bir saniye bile geri dönemez

Korkunç İvan ve Oğlu İvan, darbenin anını değil, hemen sonrasını gösteriyor. Öfke ne yaptığını fark ediyor, pişmanlık bir an geç kalıyor. Repin o saniyeyi faltaşı gibi açılmış gözlerde ve sanki kanı durdurmaya çalışırcasına oğlunun başına bastırılmış elde yakaladı.

Gücü ne kadar büyük olursa olsun, kimse bir saniye bile geri dönemez. Yasaklanan, yırtılan, darbe alan ve yine de restore edilip galeriye dönen bu tablo, izleyicilerini bu acımasız gerçekle yüzleştirmeyi sürdürüyor.

Bir bakışta ayrıntılar

  1. Az önce vurduğu oğlunu tutuyor.
  2. Gözlerine bak. Sanki öfke ne yaptığını daha yeni görmüş.
  3. Oğlunun yüzü daha sakin. Repin o yüzde bağışlamanın görünmesini istemişti.
  4. Sevgi ve şiddet, aynı kollarda.
  5. Şakakta kan. Bir babanın eli onu durduramıyor.
  6. Aşağı bak. Buruşmuş bir halının üstünde işlemeli bir çizme. Birkaç saniye önce oldu.
  7. Arkalarında kırmızı bir duvar. İlk kez 1885'te gösterilen tablonun sergilenmesi üç ay yasaklandı.
  8. Neredeyse her şeye hükmettiğini düşün. Az önce geçen o saniye hariç.

Korkunç İvan ve Oğlu İvan nerede?

Tretyakov Devlet Galerisi · Moskova

Kaynaklar ve ek okumalar

Başka bir tabloyu keşfedin

  • Son Akşam Yemeği — Leonardo da Vinci

    Leonardo bir öğünü farklı tepkilerin ağına dönüştürür. Oda bakışı İsa'ya yöneltirken havarilerin elleri ve dönen başları ihanet haberini masa boyunca taşır.

  • Stańczyk — Jan Matejko

    Kırmızı giysili saray soytarısı bir kenarda otururken diğerleri sarayda eğlenir. O, başkalarının görmezden geldiği ulusal krizin farkındadır.

  • Pompeii’nin Son Günü — Karl Bryullov

    Aileler kaçmaya çalışırken küller düşüyor ve heykeller çöküyor. Bryullov, Pompeii'nin yok oluşunu hayatta kalma mücadelesi veren insanların kararları üzerinden gösteriyor.

  • Çaresiz Adam — Gustave Courbet

    Courbet, gözleri kocaman açık, iki eli saçlarında, doğrudan bize bakar. Yakın kadraj bu ifadeden kaçınmayı zorlaştırır.

Ürkütücü tablolar ve ardındaki hikâyeler

Her tablo hikayesini gözden geçirin · Sıkça Sorulan Sorular