Everyday A Painting

Λειτουργία ιστορίας

Άντζελους — Η προσευχή

Jean-François Millet · 1857-1859 · Λάδι σε καμβά · 55.5 × 66 cm · Μουσείο Ορσέ

Δύο άνθρωποι σταματούν τη συγκομιδή για την προσευχή Άντζελους.

Άντζελους — Η προσευχή του Ζαν-Φρανσουά Μιλέ: σε ένα επίπεδο χωράφι κάτω από τον βραδινό ουρανό, ένας άντρας που κρατά το καπέλο του και μια γυναίκα με ενωμένα χέρια σκύβουν το κεφάλι σε προσευχή δίπλα σε ένα δικράνι για πατάτες, ένα καλάθι πατάτες και ένα καρότσι με τσουβάλια, ενώ στον ορίζοντα διακρίνεται ένα μικρό καμπαναριό.
Άντζελους — Η προσευχή, Jean-François Millet, 1857-1859. Wikimedia Commons · Jean-François Millet · Άντζελους — Η προσευχή · 1857-1859 · Musée d'Orsay · Κοινό κτήμα
  1. Η δουλειά σταματά. Η καμπάνα χτύπησε.
  2. Εκείνη ενώνει τα χέρια. Εκείνος κρατά το καπέλο του.
  3. Ένα καλάθι πατάτες ανάμεσά τους.
  4. Μακριά, ένα μικροσκοπικό καμπαναριό. Εκεί είναι η καμπάνα.
  5. Ο Μιλέ το θυμόταν από παιδί: στο άκουσμα της καμπάνας, η οικογένειά του άφηνε τη δουλειά για να προσευχηθεί.
  6. Ο Νταλί είχε εμμονή με τον πίνακα. Σε εκείνο το καλάθι έβλεπε ένα παιδικό φέρετρο.

Το «Άντζελους — Η προσευχή» είναι πίνακας του Ζαν-Φρανσουά Μιλέ, φιλοτεχνημένος μεταξύ 1857 και 1859, με έναν άντρα και μια γυναίκα που έχουν σταματήσει να μαζεύουν πατάτες στο βραδινό φως για να πουν την προσευχή του Άντζελους· ανήκει στο Μουσείο Ορσέ στο Παρίσι.

Τι δείχνει το Άντζελους;

Ο Μιλέ ζωγράφισε αυτή την παύση μεταξύ 1857 και 1859. Ένας άνδρας και μια γυναίκα σταματούν τη συγκομιδή της πατάτας για την καθολική προσευχή Άντζελους, που θυμίζει τον Ευαγγελισμό.

Ο άνδρας αριστερά κρατά το καπέλο μπροστά του. Η γυναίκα δεξιά ενώνει τα χέρια και σκύβει το κεφάλι. Τα πρόσωπά τους μένουν στη σκιά, οπότε οι χειρονομίες στηρίζουν τη σκηνή.

Γιατί κάποιοι βρίσκουν το Άντζελους δυσοίωνο;

Αριστερά στέκεται ένα δικράνι για πατάτες, ενώ ανάμεσα στα πόδια τους βρίσκεται ένα καλάθι με πατάτες. Πίσω από τη γυναίκα υπάρχουν σακιά στο καρότσι. Τα αντικείμενα συνδέουν την προσευχή με τη σωματική εργασία.

Ένα μικροσκοπικό καμπαναριό υψώνεται δεξιά στον ορίζοντα. Συνδέει το χωράφι με τη μακρινή καμπάνα που σημαίνει την ώρα της προσευχής, παρότι δεν απεικονίζεται εκκλησιαστική λειτουργία.

Μεγάλο μέρος αυτού του φόβου προέρχεται από τον Σαλβαδόρ Νταλί. Τον Ιούνιο του 1932, όπως έγραψε, η εικόνα του Άντζελους μπήκε ξαφνικά στο μυαλό του, και έχτισε γύρω της ένα ολόκληρο βιβλίο. Όταν αυτό εκδόθηκε τελικά το 1963, περιείχε μια ακτινογραφία που έκανε το Λούβρο κατόπιν αιτήματός του, η οποία έδειχνε ένα σκοτεινό σχήμα στο έδαφος, στα πόδια του ζευγαριού. Ο Νταλί υποστήριξε ότι ήταν το φέρετρο ενός νεκρού γιου που ο Μιλέ είχε σκεπάσει με μπογιά· αυτή παραμένει δική του ανάγνωση. Και η ανάμνηση του ίδιου του Μιλέ ρίχνει μια σκιά: η γιαγιά του σταματούσε τη δουλειά της οικογένειας για να πουν την προσευχή για τους καημένους τους πεθαμένους. (The Dalí Museum)

Πώς συνέθεσε ο Μιλέ το Άντζελους;

Το ζεστό βραδινό φως απλώνεται στον ουρανό πίσω από τις σκοτεινές μορφές. Η καστανή γη γεμίζει το πρώτο πλάνο. Ο χαμηλός ορίζοντας κάνει τους δύο ανθρώπους να φαίνονται ψηλοί μπροστά στην πλατιά φωτεινή επιφάνεια.

Το 1865 ο Μιλέ θυμήθηκε μια παιδική συνήθεια: η οικογένεια σταματούσε τη δουλειά στο χωράφι με την καμπάνα για την προσευχή Άντζελους. Ο πίνακας αντλεί από αυτή την ανάμνηση της προσευχής στην καθημερινότητα.

Τι απέγινε το Άντζελους αφού το ζωγράφισε ο Μιλέ;

Η ελαιογραφία έχει διαστάσεις μόλις 55,5 επί 66 εκατοστά, αλλά οι άνθρωποι μοιάζουν μνημειακοί. Ο Μιλέ δίνει στην αγροτική ζωή τη σταθερή προσοχή του ρεαλισμού και των ζωγράφων της Μπαρμπιζόν.

Ξεκίνησε ως παραγγελία που κανείς δεν παρέλαβε: το Fondation Napoléon σημειώνει ότι ο Τόμας Γκόλντ Άπλτον, ένας Αμερικανός περαστικός από το Παρίσι, τον παρήγγειλε και δεν γύρισε ποτέ να τον πάρει. Τρεις δεκαετίες αργότερα ήταν εθνική υπόθεση. Το Μουσείο Ορσέ αναφέρει ότι προκάλεσε ένα απίστευτο κύμα πατριωτικού ενθουσιασμού όταν το Λούβρο προσπάθησε να τον αγοράσει το 1889. Ο Σαλβαδόρ Νταλί τον λάτρευε, ένας παράφρονας τον έσκισε με μαχαίρι το 1932, και μέσα στον 20ό αιώνα ο μικρός καμβάς έγινε μια παγκοσμίως διάσημη εικόνα. (Μουσείο Ορσέ)

Ο πίνακας βρίσκεται στο Μουσείο Ορσέ, αριθμός RF 1877, από το κληροδότημα του Αλφρέντ Σοσάρ που έγινε δεκτό το 1910. Τα σκυμμένα κεφάλια και τα εργαλεία σε αναμονή μας γυρίζουν στην παύση: οι άνθρωποι μένουν στο κέντρο.

Οι λεπτομέρειες με μια ματιά

  1. Η δουλειά σταματά. Η καμπάνα χτύπησε.
  2. Εκείνη ενώνει τα χέρια. Εκείνος κρατά το καπέλο του.
  3. Ένα καλάθι πατάτες ανάμεσά τους.
  4. Μακριά, ένα μικροσκοπικό καμπαναριό. Εκεί είναι η καμπάνα.
  5. Ο Μιλέ το θυμόταν από παιδί: στο άκουσμα της καμπάνας, η οικογένειά του άφηνε τη δουλειά για να προσευχηθεί.
  6. Ο Νταλί είχε εμμονή με τον πίνακα. Σε εκείνο το καλάθι έβλεπε ένα παιδικό φέρετρο.

Πηγές και περαιτέρω ανάγνωση

Εξερευνήστε έναν ακόμη πίνακα

Περιηγηθείτε σε κάθε ιστορία πίνακα · Συχνές ερωτήσεις