Λειτουργία ιστορίας
Η τελευταία ημέρα της Πομπηίας
Πέφτει στάχτη και αγάλματα καταρρέουν καθώς οικογένειες προσπαθούν να ξεφύγουν. Ο Μπριουλόφ δείχνει την καταστροφή της Πομπηίας μέσα από τις αποφάσεις των ανθρώπων που αγωνίζονται να επιβιώσουν.
- Το Πομπηία ξεσπά σε πανικό κάτω από έναν κόκκινο ουρανό.
- Μια οικογένεια κολλάει κάτω αριστερά.
- Μια πεσμένη γυναίκα βρίσκεται δίπλα στα διάσπαρτα κοσμήματά της.
- Μια αστραπή φωτίζει τα αγάλματα που πέφτουν από τη στέγη.
- Το Βεζούβιος κάνει κόκκινο ολόκληρο τον ορίζοντα.
- Ένας άντρας στα λευκά μεταφέρει ιερά σκεύη μέσα στο πλήθος.
- Οι οικογένειες εξακολουθούν να αναζητούν η μία την άλλη μέσα στην κατάρρευση.
Η «Τελευταία ημέρα της Πομπηίας» είναι πίνακας του 1833 του Καρλ Μπριουλόφ που απεικονίζει τους κατοίκους της Πομπηίας να τρέπονται σε φυγή καθώς ο Βεζούβιος εκρήγνυται το 79 μ.Χ., ενώ κτίρια και αγάλματα καταρρέουν γύρω τους· εκτίθεται στο Κρατικό Ρωσικό Μουσείο στην Αγία Πετρούπολη.
Ο Μπριουλόφ απεικονίζει την έκρηξη του Βεζούβιου το 79 μ.Χ. Το έργο, ζωγραφισμένο το 1833, αναπλάθει μια αρχαία καταστροφή και δεν καταγράφει ένα γεγονός που έζησε ο καλλιτέχνης.
Έξι και μισό μέτρα καμβά αφιερωμένα σε μια καταστροφή, και ο Μπριουλόφ τα χρησιμοποιεί για πρόσωπα αντί για το ηφαίστειο.
Τι δείχνει ο πίνακας
Ο ουρανός είναι το πρώτο που παρατηρείς: ο Βεζούβιος έχει κάνει όλο τον ορίζοντα κόκκινο και οι αστραπές επισημαίνουν τις σκεπές. Η πόλη έχει ήδη χαθεί.
Στη συνέχεια, η εικόνα περιορίζεται στους ανθρώπους. Ο Μπριουλόφ ζωγραφίζει τον πανικό ως ένα σύνολο μικρών, συγκεκριμένων αποφάσεων — ποιος μεταφέρεται, ποιος σέρνεται, ποιος έχει σταματήσει.
Οι άνθρωποι μέσα στην κατάρρευση
Μια οικογένεια σφιχταγκαλιάζεται κάτω αριστερά. Κοντά της, μια γυναίκα έχει πέσει στη γη με τα κοσμήματά της σκορπισμένα πάνω στις πέτρες, ήδη πέρα από κάθε διάσωση.
Ένας άντρας ντυμένος στα λευκά μεταφέρει ιερές αγγεία μέσα από τον συνωστισμό. Άλλοι απλώς απλώνουν τα χέρια τους ο ένας προς τον άλλον, που είναι το πραγματικό θέμα του πίνακα.
Καταστροφή σε όπερα κλίμακας
Τα αγάλματα ανατρέπονται από μια σκεπή ενάντια σε μια φλεγόμενη ουρανό, και η αρχιτεκτονική διαλύεται στο ίδιο καρέ με τα σώματα. Ο Μπρυλλώφ σκηνοθετεί την καταστροφή σαν θέατρο, και μετά αρνείται να την απομακρύνει.
Ο πίνακας μελετήθηκε επί τόπου: επισκέφθηκε τις ανασκαφές στην Πομπηία και εργάστηκε από ό,τι είχε πραγματικά ανασκαφεί από τη στάχτη.
Γιατί εξακολουθεί να συγκινεί
Το κόκκινο φως ισοπεδώνει όλους στο ίδιο επείγον. Η ιεραρχία, η ομορφιά και η δύναμη παύουν να έχουν σημασία, και η εικόνα γίνεται για το ποιος απλώνει το χέρι του προς ποιον.
Γιατί Το Τελευταίο Ημέρα της Πομπηίας έχει σημασία
Ο καμβάς του Μπρυλόφ τον έκανε διάσημο σε όλη την Ευρώπη και έγινε ορόσημο του Ρωσικού Ρομαντισμού, γεφυρώνοντας τη νεοκλασική σύνθεση με το πλήρες ρομαντικό δράμα.
Ανήκει στο Κρατικό Ρωσικό Μουσείο στην Αγία Πετρούπολη.
Έξι μέτρα καταστροφής, και συνεχίζει να επιστρέφει σε χέρια που κρατιούνται.
Οι λεπτομέρειες με μια ματιά
Πηγές και περαιτέρω ανάγνωση
- Η τελευταία ημέρα της Πομπηίας — State Russian Museum
- Βιογραφία του καλλιτέχνη: Καρλ Μπριουλόφ (Βικιπαίδεια, στα αγγλικά)
- Η τελευταία ημέρα της Πομπηίας (Βικιπαίδεια, στα αγγλικά)