Everyday A Painting

Λειτουργία ιστορίας

Ο Ουάσινγκτον διασχίζει τον Ντέλαγουερ

Εμάνουελ Λόιτσε · 1851 · Λάδι σε καμβά · 378,5 x 647,7 cm · Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης

Ένα υψωμένο προφίλ, μια γεμάτη βάρκα και μια ανεμίζουσα σημαία κάνουν τη χειμερινή διάβαση δημόσια εικόνα.

Ο Ουάσινγκτον διασχίζει τον Ντέλαγουερ του Εμάνουελ Λόιτσε: ο Τζορτζ Ουάσινγκτον στέκεται όρθιος σε μια γεμάτη βάρκα με κουπιά, ενώ στρατιώτες τη σπρώχνουν μέσα από επιπλέοντες πάγους την αυγή· πίσω του υψώνεται η Αστερόεσσα, ενώ κι άλλες βάρκες διασχίζουν το ποτάμι πιο πίσω.
Ο Ουάσινγκτον διασχίζει τον Ντέλαγουερ, Εμάνουελ Λόιτσε, 1851. The Metropolitan Museum of Art · Εμάνουελ Λόιτσε · Ο Ουάσινγκτον διασχίζει τον Ντέλαγουερ · 1851 · Δωρεά Τζον Στιούαρτ Κένεντι, 1897 · Κοινό κτήμα, Met Open Access (CC0)
  1. Νύχτα Χριστουγέννων, 1776. Παγωμένο ποτάμι. Φίσκα η βάρκα.
  2. Ο Washington στέκεται όρθιος. Σε βάρκα με κουπιά. Μέσα στον πάγο.
  3. Αυτή η σημαία; Δεν υπήρχε ακόμα. Το Κογκρέσο την υιοθέτησε το 1777.
  4. Χαμηλά, κάποιος στηρίζεται με δύναμη στην κουπαστή.
  5. Κάθε καπέλο διαφορετικό. Δεν είναι πραγματική λίστα όσων ήταν στη βάρκα.
  6. Παντού κομμάτια πάγου. Μια λάθος σπρωξιά και πέφτουν μέσα.
  7. Ζωγραφισμένο 75 χρόνια μετά. Όχι καταγραφή. Μνημείο.

Το «Ο Ουάσινγκτον διασχίζει τον Ντέλαγουερ» είναι πίνακας του 1851 του Εμάνουελ Λόιτσε που δείχνει τον Τζορτζ Ουάσινγκτον όρθιο σε μια γεμάτη βάρκα, καθώς ο στρατός του διασχίζει τον παγωμένο ποταμό Ντέλαγουερ τη νύχτα της 25ης προς 26η Δεκεμβρίου 1776· βρίσκεται στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης.

Τι δείχνει ο πίνακας Ο Ουάσινγκτον διασχίζει τον Ντέλαγουερ;

Ο Λόιτσε συγκεντρώνει τον Ουάσινγκτον και ένα στριμωγμένο πλήρωμα σε βάρκα ανάμεσα στους πάγους. Κουπιά, σώματα και η υψωμένη σημαία οδηγούν τη σύνθεση προς τα πάνω· χλωμό φως ανοίγεται πάνω από το ποτάμι.

Ο Ουάσινγκτον υψώνεται πάνω από τους άλλους με σκούρο παλτό και κόκκινη φόδρα. Το προφίλ του ξεχωρίζει μπροστά στον φωτεινό ουρανό. Η στάση τον αναδεικνύει μέσα στην ομάδα που με τον μόχθο της κινεί τη βάρκα.

Τι είναι ιστορικά λάθος στον πίνακα;

Πίσω του ανεμίζουν άστρα και λωρίδες. Το Κογκρέσο υιοθέτησε αυτή την εθνική σημαία το 1777, μετά τη διάβαση του 1776. Η παρουσία της θυμίζει ότι ο Λόιτσε συνέθεσε μια μεταγενέστερη εικόνα του γεγονότος.

Μια μορφή με σκούρα μπλε ρούχα κάθεται χαμηλά δίπλα στο ξύλινο χείλος της βάρκας. Ένα χέρι ακουμπά στην άκρη, κοντά στα άλλα σώματα. Λοξά κουπιά και πυκνές μορφές μεταδίδουν πίεση και προσπάθεια.

Το πλήρωμα φορά διαφορετικά καπέλα και ρούχα· πίσω του άλλες βάρκες γεμίζουν το ποτάμι. Η ποικιλία ενισχύει τη συλλογική σκηνή. Η ζωγραφισμένη ομάδα δεν είναι εξακριβωμένος κατάλογος των πραγματικών συνεπιβατών του Ουάσινγκτον.

Γιατί ζωγραφίστηκε στη Γερμανία;

Χλωμές πλάκες σπασμένου πάγου πλέουν κάτω από τη βάρκα. Πρασινωπές σκιές και λευκές ακμές ξεχωρίζουν τις σκληρές επιφάνειες από το σκοτεινό νερό. Το κρύο γίνεται ορατό εμπόδιο στη διάβαση.

Η διάβαση έγινε τη νύχτα 25–26 Δεκεμβρίου 1776, πριν από την επίθεση στο Τρέντον. Ο Λόιτσε ζωγράφισε το 1851, δεκαετίες αργότερα. Ο φωτεινός ουρανός και οι δραματικές στάσεις ερμηνεύουν εκ των υστέρων την παγωμένη νύχτα.

Ο Λόιτσε, γεννημένος στη Γερμανία, μεγάλωσε στην Αμερική, επέστρεψε έπειτα στη Γερμανία και ζωγράφισε τον πίνακα στο Ντίσελντορφ. Τον συνέλαβε την εποχή των επαναστάσεων του 1848, ελπίζοντας ότι το παράδειγμα της Αμερικανικής Επανάστασης θα ενθάρρυνε τους φιλελεύθερους μεταρρυθμιστές της Ευρώπης, και χρησιμοποίησε ως μοντέλα και βοηθούς Αμερικανούς τουρίστες και φοιτητές τέχνης που βρίσκονταν εκεί. Το ποτάμι πίσω από τις βάρκες βασίζεται στον Ρήνο, όχι στον Ντέλαγουερ. Η πρώτη του εκδοχή καταστράφηκε εν μέρει από φωτιά στο εργαστήριό του λίγο μετά την ολοκλήρωσή της· αφού αποκαταστάθηκε, πήγε στην Kunsthalle Bremen και χάθηκε σε βρετανικό βομβαρδισμό το 1942. Ο καμβάς της Νέας Υόρκης είναι η δεύτερη εκδοχή του, σε πλήρες μέγεθος. (Wikipedia)

Τι απέγινε ο πίνακας μετά το 1851;

Η δεύτερη εκδοχή εκτέθηκε στη Νέα Υόρκη τον Οκτώβριο του 1851 και περισσότεροι από 50.000 άνθρωποι πήγαν να τη δουν. Ο Μάρσαλ Ο. Ρόμπερτς την αγόρασε για 10.000 δολάρια, τεράστιο ποσό για την εποχή, και μετά από αρκετές αλλαγές ιδιοκτήτη ο Τζον Στιούαρτ Κένεντι τη δώρισε στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης το 1897. Το 2007 εντοπίστηκε μια φωτογραφία του Μάθιου Μπρέιντι από το 1864 που έδειχνε την κορνίζα με τον αετό στην κορυφή, την οποία είχε σχεδιάσει ο Λόιτσε για τον πίνακα, και με βάση αυτή τη φωτογραφία φτιάχτηκε ένα σκαλιστό αντίγραφο. Η διάβαση που απεικονίζει κλείνει 250 χρόνια στις 25–26 Δεκεμβρίου 2026. (Wikipedia)

Το Met περιγράφει αντιδράσεις από πατριωτισμό έως σύγκρουση και αγώνα. Επέστρεψε στον κοινό μόχθο κάτω από τη σημαία: η εικόνα τιμά τη συλλογική προσπάθεια, ενώ το δημόσιο νόημά της παραμένει ανοιχτό στη συζήτηση.

Οι λεπτομέρειες με μια ματιά

  1. Νύχτα Χριστουγέννων, 1776. Παγωμένο ποτάμι. Φίσκα η βάρκα.
  2. Ο Washington στέκεται όρθιος. Σε βάρκα με κουπιά. Μέσα στον πάγο.
  3. Αυτή η σημαία; Δεν υπήρχε ακόμα. Το Κογκρέσο την υιοθέτησε το 1777.
  4. Χαμηλά, κάποιος στηρίζεται με δύναμη στην κουπαστή.
  5. Κάθε καπέλο διαφορετικό. Δεν είναι πραγματική λίστα όσων ήταν στη βάρκα.
  6. Παντού κομμάτια πάγου. Μια λάθος σπρωξιά και πέφτουν μέσα.
  7. Ζωγραφισμένο 75 χρόνια μετά. Όχι καταγραφή. Μνημείο.

Πού βρίσκεται ο πίνακας «Ο Ουάσινγκτον διασχίζει τον Ντέλαγουερ»;

Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης · Νέα Υόρκη

Πηγές και περαιτέρω ανάγνωση

Εξερευνήστε έναν ακόμη πίνακα

  • Αμερικανικό γκόθικ — Γκραντ Γουντ

    Δύο μορφές στέκονται μπροστά σε λευκό σπίτι, με σοβαρές εκφράσεις πλαισιωμένες από καθαρές γραμμές. Ο Γκραντ Γουντ δίνει ασυνήθιστη επισημότητα σε μια ήρεμη στάση.

  • Η 3η Μαΐου 1808 — Φρανθίσκο ντε Γκόγια

    Ένας άνδρας με λευκό πουκάμισο υψώνει τα χέρια μπροστά σε εκτελεστικό απόσπασμα. Ο Γκόγια τον κάνει τη φωτεινότερη μορφή σε μια σκηνή φόβου και επικείμενου θανάτου.

  • Η εκτέλεση της λαίδης Τζέιν Γκρέι — Πολ Ντελαρός

    Με δεμένα μάτια, η λαίδη Τζέιν Γκρέι γονατίζει σε φωτεινό λευκό φόρεμα και ψάχνει το κούτσουρο της εκτέλεσης. Τα χέρια που αναζητούν δίνουν προσωπικό σημείο προσοχής στη μεγάλη σκηνή.

  • Η τελευταία ημέρα της Πομπηίας — Καρλ Μπριουλόφ

    Πέφτει στάχτη και αγάλματα καταρρέουν καθώς οικογένειες προσπαθούν να ξεφύγουν. Ο Μπριουλόφ δείχνει την καταστροφή της Πομπηίας μέσα από τις αποφάσεις των ανθρώπων που αγωνίζονται να επιβιώσουν.

Περιηγηθείτε σε κάθε ιστορία πίνακα · Συχνές ερωτήσεις