Everyday A Painting

حالت داستان

بختک

یوهان هاینریش فوسلی · 1781 · روغن روی بوم · بدون قاب: 40 1/16 × 50 1/16 × 13/16 اینچ (101.7 × 127.1 × 2.1 سانتی‌متر) · Detroit Institute of Arts

فوسلی اتاق خواب را صحنهٔ درماندگی، فشار و ترس فراطبیعی می‌کند.

کابوس، اثر هنری فوزلی: زنی سفیدپوش به پشت روی تختی افتاده، دیوی کوچک روی سینه‌اش چمباتمه زده و اسبی رنگ‌پریده از میان پردهٔ تیره سر بیرون آورده است.
بختک, یوهان هاینریش فوسلی, 1781. تصویر از ویکی‌مدیا کامنز پس از شیء ۵۵.۵.اِی. مؤسسه هنر دیترویت. اثر هنری: هنری فوسلی، کابوس، ۱۷۸۱، مؤسسه هنر دیترویت.
  1. زن بی‌حال بر تختی با پوشش سرخ افتاده است.
  2. پیراهن سفیدش تاریکی اتاق را می‌شکافد.
  3. اینکوبوس، دیو کابوس‌ها، بر سینه‌اش نشسته است.
  4. سر رنگ‌پریدهٔ اسب از پرده بیرون می‌جهد.
  5. چین‌های سرخ زیر پیراهن سفید سرازیر می‌شوند.
  6. بازوی بی‌حالش از لبهٔ تشک آویزان است.
  7. فوسلی سنگینی کابوس را در قالب یک بدن مجسم می‌کند.

«بختک» نقاشی‌ای از هنری فوزلی در سال ۱۷۸۱ است که زنی خفته را نشان می‌دهد که روی تختی ولو شده، در حالی که دیوی بر سینه‌اش چمباتمه زده و سر اسبی از میان پرده‌ها بیرون آمده است؛ این اثر در مؤسسهٔ هنرهای دیترویت است.

نقاشی کابوس اثر هِنری فوزلی بختک (۱۷۸۱) احساس یک رویای ترسناک را به صحنه‌ای تبدیل می‌کند که می‌توانیم به آن نگاه کنیم. زنی بر روی تخت دراز کشیده است، موجود کوچکی روی سینه او نشسته و سر یک اسب از تاریکی بیرون آمده است. موزه دیترویت صحنه را به‌عنوان تصویری از پریشانی خوابیده توضیح می‌دهد، نه دیدی واقعی از خواب او.

نقاشی کابوس چه معنایی دارد؟

این نقاشی باعث می‌شود ترس به‌صورت جسمانی احساس شود. سر و دست‌های زن به عقب افتاده در حالی که موجود بالای او صاف نشسته است. وقتی این حالت‌ها را با هم بخوانیم، حساسیت و فشار را نشان می‌دهند. این، روشی برای خواندن چینش قابل مشاهده است؛ تصویر داستانی کامل با یک پایان قطعی به ما نمی‌گوید.

موجود روی سینه زن چیست؟

این یک اینکیوبوس، موجودی اهریمنی در باورهای عامیانه است. رکورد موزه بریتانیا از حکاکی توماس برک در سال ۱۷۸۳ پس از نقاشی این شخصیت را با آن نام شناسایی می‌کند. به بدن راست آن در برابر حالت شل زن نگاه کنید: شخصیت کوچکتر به دلیل جایی که فوزِلی آن را قرار می‌دهد، تبدیل به حضور غالب می‌شود.

اسب چه چیز به صحنه اضافه می‌کند؟

اسب پشت پرده ظاهر می‌شود، با چشمانی روشن در مقابل پس‌زمینه تاریک. بعد از توجه به موجود، چهره دیگری برای روبرو شدن به ما می‌دهد. اتاق شامل مبلمان قابل شناسایی است، اما این مهمان غیرمنتظره باعث می‌شود احساس ناپایداری داشته باشد. این تأثیر بصری واضح‌تر از هر ادعایی است که هر شیء معنای نمادین ثابتی دارد.

سعی کنید نگاه کنید: دنبال نور بروید

با لباس کم‌ رنگ زن شروع کنید. نور را دنبال کنید که روی بدن او می‌افتد، سپس به موجود و چشم‌های اسب نگاه کنید. توجه کنید که چقدر جزئیات کمی در تاریکی اطراف لازم است. این سه شخصیت توجه ما را جلب می‌کنند در حالی که بخش زیادی از اتاق به پس‌زمینه می‌رود. حالا به کل نقاشی برگردید: آیا روشن‌ترین بخش شروع به احساس شدن به عنوان قابل دسترس‌ترین بخش کرده است؟

چرا «کابوس» مشهور است؟

این تصویر فراتر از بوم اصلی منتشر شد. موزه بریتانیا چاپ حکاکی برک را که در سال ۱۷۸۳ منتشر شده، نگهداری می‌کند و یک طنز سیاسی 1784 که چیدمان آن را بازآفرینی می‌کند. مؤسسه هنر دیترویت نیز ثبت کرده است که یک نسخه بازتولید در دهه ۱۹۲۰ در آپارتمان وین زیگموند فروید آویزان بوده است. این‌ها نمونه‌های مستندی از گسترش مداوم تصویر هستند، نه مدرکی برای یک تفسیر مورد نظر واحد.

نقاشی اصلی کجاست؟

تابلوی نقاشی روغنی 1781 متعلق به مؤسسه هنر دیترویت است، شماره دسترسی 55.5.A. رکورد مجموعه آن ابعاد، تاریخچه مالکیت و اطلاعات نمایش فعلی را ارائه می‌دهد.

چرا فوزلی بختک را نقاشی کرد؟

به نوشتهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، این نقاشی احتمالاً از رؤیاهای بیداری الهام گرفته بود که فوزلی و هم‌عصرانش تجربه می‌کردند و آن‌ها را با افسانه‌های عامیانه دربارهٔ دیوها و جادوگرانی پیوند می‌دادند که بر کسانی که تنها می‌خوابیدند چیره می‌شدند. واژهٔ انگلیسی «nightmare» (بختک یا کابوس) از «مارا» می‌آید، روحی در اساطیر اسکاندیناوی که برای آزار دادن یا خفه کردن خفتگان فرستاده می‌شد. در طرح مقدماتی گچی اسبی نیست، پس شاید فوزلی آن را بعدها، چون فکری تازه، افزوده باشد. (Wikipedia)

برخی مورخان هنر این نقاشی را شخصی نیز می‌خوانند. چند سال پیش‌تر، در زوریخ، فوزلی دلباختهٔ آنا لاندهولت، برادرزادهٔ دوستش یوهان کاسپار لاواتر، شده بود؛ پدر آنا با خواستگاری او مخالفت کرد و آنا به‌زودی با یکی از دوستان خانواده ازدواج کرد. مورخ هنر، اچ. دبلیو. جانسون، پیشنهاد کرد که زن خفته نمایندهٔ آنا و دیو نمایندهٔ خود فوزلی است. پرترهٔ ناتمام دختری در پشت بوم شاید او را نشان دهد. (Wikipedia)

هنری فوزلی که بود؟

هنری فوزلی (۱۷۴۱–۱۸۲۵) با نام یوهان هاینریش فوسلی در زوریخ به دنیا آمد، دومین فرزند از ۱۸ فرزند یک نقاش پرتره و منظره. او در ۱۷۶۱ کشیش شد، اما پس از آنکه به لاواتر در افشای قاضی‌ای ستمگر کمک کرد، ناچار سوئیس را ترک کرد. در انگلستان، جاشوا رینولدز به او توصیه کرد خود را وقف هنر کند و او از ۱۷۷۰ تا ۱۷۷۸ در ایتالیا زندگی کرد و در آنجا نامش را به «فوزلی» که آهنگی ایتالیایی‌تر داشت تغییر داد. (Wikipedia)

او بخش بزرگی از زندگی حرفه‌ای‌اش را در بریتانیا گذراند و بسیاری از آثار موفقش، از جمله «بختک»، تجربه‌های فراطبیعی را تصویر می‌کنند. او برای گالری شکسپیرِ جان بویدل نقاشی کرد، استاد نقاشی و سرپرست مدارس (Keeper) آکادمی سلطنتی شد و بر هنرمندان جوان‌تر بریتانیایی، از جمله ویلیام بلیک، اثر گذاشت. (Wikipedia)

پس از ۱۷۸۲ چه بر سر بختک آمد؟

فوزلی بارها بی‌آنکه موفقیتی به دست آورد در آکادمی سلطنتی آثارش را به نمایش گذاشته بود، اما وقتی بختک در ۱۷۸۲ در آنجا به نمایش درآمد، منتقدان با شیفتگی‌ای آمیخته به وحشت واکنش نشان دادند. به نوشتهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، این نخستین اثر او بود که از نظر تجاری موفق شد: نسخهٔ اصلی به بیست گینی فروخته شد، در حالی که گراور توماس برک بیش از ۵۰۰ پوند برای ناشرش، جان رافائل اسمیت، سود آورد. فوزلی نسخه‌های دیگری هم کشید که دست‌کم سه تای آن‌ها باقی مانده است؛ مهم‌ترینشان، از ۱۷۹۰–۹۱، در موزهٔ گوته در فرانکفورت است. (Wikipedia)

مؤسسهٔ هنرهای دیترویت مالکان این بوم را ثبت کرده است. نخستین نام فهرست، سر بروک بوثبی از اشبورن هال در دربی‌شایر است. تا ۱۸۷۹ اثر به اچ. هاسکت اسمیت تعلق داشت و در همان سال در نمایشگاه زمستانی استادان قدیم آکادمی سلطنتی به نمایش درآمد. در ۹ مهٔ ۱۸۹۶ در حراج کریستیز لندن فروخته شد، بعدها به ارل هَرُوبی تعلق گرفت و پیش از آنکه موزه در ۱۹۵۵ آن را بخرد، از دست دلالانی در لندن و نیویورک گذشت. (Detroit Institute of Arts)

توضیح توسط Everyday A Painting. سوابق موزه شناسایی و جزئیات تاریخی را تأیید می‌کنند؛ تمرین مشاهده، خوانش ما از ترکیب‌بندی قابل مشاهده را ارائه می‌دهد.

نقاشی قدیمی، ترس بسیار مدرن.

جزئیات در یک نگاه

  1. زن بی‌حال بر تختی با پوشش سرخ افتاده است.
  2. پیراهن سفیدش تاریکی اتاق را می‌شکافد.
  3. اینکوبوس، دیو کابوس‌ها، بر سینه‌اش نشسته است.
  4. سر رنگ‌پریدهٔ اسب از پرده بیرون می‌جهد.
  5. چین‌های سرخ زیر پیراهن سفید سرازیر می‌شوند.
  6. بازوی بی‌حالش از لبهٔ تشک آویزان است.
  7. فوسلی سنگینی کابوس را در قالب یک بدن مجسم می‌کند.

از نزدیک ببینید

Detroit Institute of Arts · Detroit

آثار به‌نمایش‌درآمده، تاریخ‌های ویژه و شرایط ورود را بررسی کنید.

اطلاعات رسمی بازدیدکنندگان ↗

منابع و مطالعهٔ بیشتر

نقاشی دیگری را کشف کنید

مرور هر داستان نقاشی · سؤالات متداول