Everyday A Painting

Tryb opowieści

Nocna mara

Henry Fuseli · 1781 · Olej na płótnie · Bez ram: 40 1/16 x 50 1/16 x 13/16 cala (101,7 x 127,1 x 2,1 cm) · Detroit Institute of Arts

Fuseli przemienia sypialnię w scenę bezsilności, ucisku i nadprzyrodzonego lęku.

Koszmar nocny, Henry Fuseli: kobieta w bieli leży odchylona do tyłu w poprzek łóżka, na jej piersi przykucnął mały demon, a przez ciemną zasłonę przeciska się blady koń.
Nocna mara, Henry Fuseli, 1781. Obraz za pośrednictwem Wikimedia Commons po obiekcie Detroit Institute of Arts 55.5.A. Dzieło sztuki: Henry Fuseli, Koszmar, 1781, Detroit Institute of Arts.
  1. Kobieta leży bezwładnie na łóżku przykrytym czerwienią.
  2. Biała suknia przecina mrok pokoju.
  3. Inkub, demon koszmarów, siedzi na jej piersi.
  4. Blada głowa konia wyłania się przez zasłonę.
  5. Czerwone fałdy spływają spod białej sukni.
  6. Jej bezwładne ramię zwisa poza krawędź materaca.
  7. Fuseli daje ciężarowi koszmaru własne ciało.

Nocna mara to obraz Henry’ego Fuseliego z 1781 roku przedstawiający śpiącą kobietę rozciągniętą w poprzek łóżka, podczas gdy na jej piersi przykucnął demon, a przez zasłony wysuwa się koński łeb; znajduje się w Detroit Institute of Arts.

Koszmar Henry'ego Fuseli (1781) przekształca uczucie przerażającego snu w scenę, którą możemy oglądać. Kobieta leży na łóżku, małe stworzenie siedzi na jej klatce piersiowej, a z ciemności wyłania się końska głowa. Detroit Institute of Arts wyjaśnia scenę jako obraz cierpienia śpiącej osoby, a nie dosłowny widok jej snu.

Co oznacza obraz 'Koszmar'?

Obraz sprawia, że strach staje się fizyczny. Głowa i ramiona kobiety opadają, podczas gdy stworzenie siedzi wyprostowane nad nią. Odczytując te pozy razem, sugerują one wrażenie bezbronności i nacisku. Jest to sposób odczytania widocznego układu; obraz nie opowiada nam pełnej historii z jednym określonym zakończeniem.

Co to za stworzenie na piersi kobiety?

To jest inkub. Rejestr British Museum dotyczący miedziorytu Thomasa Burke'a z 1783 roku, wykonanego na podstawie obrazu , identyfikuje tę postać pod tą nazwą. Zwróć uwagę na jej wyprostowane ciało w kontraście do zwiotczałej postawy kobiety: mniejsza postać staje się dominującą obecnością ze względu na miejsce, w którym Fuseli ją umieścił.

Co dodaje scenie koń?

Koń pojawia się za zasłoną, z jasnymi oczami na ciemnym tle. Daje nam kolejną twarz, z którą trzeba się zmierzyć po zauważeniu stworzenia. W pokoju znajdują się rozpoznawalne meble, ale ten niespodziewany gość sprawia, że przestrzeń wydaje się niestabilna. Ten efekt wizualny jest jaśniejszy niż jakiekolwiek twierdzenie, że każdy przedmiot ma jedno stałe symboliczne znaczenie.

Spróbuj spojrzeć: podążaj za światłem

Zacznij od bladej sukni kobiety. Podążaj światłem wzdłuż jej ciała, a potem spójrz na stworzenie i na oczy konia. Zauważ, jak niewiele szczegółów potrzebuje Fuseli w otaczającej ciemności. Trzy postacie przyciągają naszą uwagę, podczas gdy reszta pokoju znika w tle. Teraz wróć do całego obrazu: czy najjaśniejszy obszar zaczął wydawać się tym najbardziej odsłoniętym?

Dlaczego „Koszmar” jest sławny?

Obraz krążył poza pierwotnym płótnem. British Museum posiada rycinę Burke'a, opublikowaną w 1783 roku, oraz polityczną parodię z 1784 roku, która przerabia jej układ. Detroit Institute of Arts odnotowuje również, że reprodukcja wisiała w mieszkaniu Sigmunda Freuda w Wiedniu w latach 20. XX wieku. Są to udokumentowane przykłady ciągłego oddziaływania obrazu, a nie dowód na jedno zamierzone jego znaczenie.

Gdzie znajduje się oryginalny obraz?

Obraz olejny z 1781 roku należy do Detroit Institute of Arts, numer inwentarza 55.5.A. Jego rekord kolekcji podaje wymiary, historię własności i informacje o aktualnej ekspozycji.

Dlaczego Fuseli namalował Nocną marę?

Według angielskiej Wikipedii obraz był prawdopodobnie inspirowany snami na jawie, których doświadczali Fuseli i jemu współcześni i które łączyli z ludowymi opowieściami o demonach i czarownicach opętujących ludzi śpiących samotnie. Angielskie słowo „nightmare” pochodzi od mary – ducha ze skandynawskich mitów, zsyłanego, by dręczyć lub dusić śpiących. Wstępny szkic kredą nie ma konia, więc Fuseli mógł dodać go dopiero później. (Wikipedia)

Niektórzy historycy sztuki odczytują obraz także osobiście. Kilka lat wcześniej w Zurychu Fuseli zakochał się w Annie Landholdt, siostrzenicy swojego przyjaciela Johanna Kaspara Lavatera; jej ojciec nie zgodził się na jego oświadczyny, a ona wkrótce poślubiła przyjaciela rodziny. Historyk sztuki H. W. Janson sugerował, że śpiąca kobieta przedstawia ją, a demon samego Fuseliego. Niedokończony portret dziewczyny na odwrociu płótna może przedstawiać właśnie ją. (Wikipedia)

Kim był Henry Fuseli?

Henry Fuseli (1741–1825) urodził się w Zurychu jako Johann Heinrich Füssli, drugie z 18 dzieci malarza portretów i pejzaży. W 1761 roku przyjął święcenia, ale musiał opuścić Szwajcarię po tym, jak pomógł Lavaterowi zdemaskować niesprawiedliwego urzędnika. W Anglii Joshua Reynolds doradził mu, by poświęcił się sztuce, a w latach 1770–1778 mieszkał we Włoszech, gdzie zmienił nazwisko na brzmiące bardziej po włosku Fuseli. (Wikipedia)

Większość kariery spędził w Wielkiej Brytanii, a wiele jego udanych dzieł, w tym Nocna mara, przedstawia doświadczenia nadprzyrodzone. Malował dla Shakespeare Gallery Johna Boydella, został profesorem malarstwa i kustoszem w Royal Academy oraz wpłynął na młodszych artystów brytyjskich, w tym na Williama Blake’a. (Wikipedia)

Co działo się z Nocną marą po 1782 roku?

Fuseli wielokrotnie bez powodzenia wystawiał w Royal Academy, ale gdy pokazano tam Nocną marę w 1782 roku, krytycy zareagowali przerażoną fascynacją. Według angielskiej Wikipedii było to jego pierwsze dzieło, które odniosło sukces handlowy: oryginał sprzedano za dwadzieścia gwinei, a rycina Thomasa Burke’a przyniosła jej wydawcy, Johnowi Raphaelowi Smithowi, ponad 500 funtów. Fuseli namalował też inne wersje, z których zachowały się co najmniej trzy; najważniejsza, z lat 1790–91, znajduje się w Muzeum Goethego we Frankfurcie. (Wikipedia)

Detroit Institute of Arts odnotowuje kolejnych właścicieli płótna. Najwcześniejszym z wymienionych jest sir Brooke Boothby z Ashbourne Hall w hrabstwie Derbyshire. W 1879 roku obraz należał do H. Haskett Smitha i w tym samym roku pojawił się na zimowej wystawie dawnych mistrzów w Royal Academy. 9 maja 1896 roku wystawiono go na aukcji w domu Christie’s w Londynie, później należał do hrabiego Harrowby i przeszedł przez ręce marszandów w Londynie i Nowym Jorku, zanim muzeum kupiło go w 1955 roku. (Detroit Institute of Arts)

Wyjaśnienie przez Everyday A Painting. Zapisy muzealne wspierają identyfikację i informacje historyczne; ćwiczenie „patrzenia” oferuje naszą interpretację widocznej kompozycji.

Stary obraz, bardzo aktualny strach.

Szczegóły w skrócie

  1. Kobieta leży bezwładnie na łóżku przykrytym czerwienią.
  2. Biała suknia przecina mrok pokoju.
  3. Inkub, demon koszmarów, siedzi na jej piersi.
  4. Blada głowa konia wyłania się przez zasłonę.
  5. Czerwone fałdy spływają spod białej sukni.
  6. Jej bezwładne ramię zwisa poza krawędź materaca.
  7. Fuseli daje ciężarowi koszmaru własne ciało.

Zobacz na żywo

Detroit Institute of Arts · Detroit

Sprawdź wystawiane dzieła, daty specjalne i warunki wstępu.

Oficjalne informacje dla odwiedzających ↗

Źródła i dalsza lektura

Poznaj kolejny obraz

Przeglądaj wszystkie historie obrazów · Najczęściej zadawane pytania