கதை பயன்முறை
வேதனை
காகங்கள் காத்திருக்க, தாய் செம்மறியாடு இறந்த குட்டியைக் காக்கிறது; விலங்கின் துயரம் பொதுமக்களை எதிர்கொள்ளும் பேரவலமாகிறது.
- பனியில் காகங்கள் கூடும்போது தாய் செம்மறியாடு இறந்த குட்டியைக் காக்கிறது.
- குட்டியை மறைத்தபடி நிற்கும் தாய் வாயைத் திறந்து தலையை உயர்த்துகிறது.
- தாயின் கீழே உறைந்த நிலத்தில் குட்டி அசைவின்றிக் கிடக்கிறது.
- தாயையும் குட்டியையும் சுற்றிக் காகக்கூட்டம் காத்திருக்கிறது.
- வெறுமையான குளிர்கால வெளியில் தாய்க்கு அடைக்கலம் இல்லை.
- காக்கும் தாய், தலைப்பு குறிப்பிடும் வேதனையை உணரத் தூண்டுகிறது.
- தாய், குட்டி, காகங்கள் ஒரே காட்சியில் துயரத்தையும் பசியையும் இணைக்கின்றன.
‘வேதனை’ ஓவியத்தில் என்ன நடக்கிறது?
பனி படர்ந்த நிலத்தில் இறந்த குட்டியைக் காப்பதுபோல் ஒரு தாய் செம்மறியாடு நிற்கிறது. அவற்றைச் சுற்றிப் பல கரிய காகங்கள் கூடி காத்திருக்கின்றன. பறவைகளின் அந்த வளையத்துக்கு எதிராக வெளிர் நிற விலங்குகள் உடனே கண்ணில் படுமாறு ஷெங்க் அமைக்கிறார்; பாதுகாப்பும் பாதுகாப்பற்ற நிலையும் காட்சியின் மையமாகின்றன.
தாய் ஆடு வாயைத் திறந்து தலையை உயர்த்துகிறது. அதன் உடல் குட்டியை மறைத்து நிற்க, முகம் குட்டியிலிருந்து விலகித் திரும்பியுள்ளது; இந்த நிலையில் எதிர்ப்பும் வேதனையும் தெரிகின்றன. அருகில் தங்குமிடம் எதுவும் தெரியவில்லை; திறந்த நிலமும் காத்திருக்கும் பறவைக்கூட்டமும் மட்டுமே உள்ளன.
குட்டி தாயின் கீழே பனியில் அசைவின்றிக் கிடக்கிறது. அதன் வாயருகே உள்ள சிறிய இரத்தக்கறை இழப்பைத் தெளிவாக்குகிறது. சுற்றியுள்ள பறவைகளின் எண்ணிக்கையை முழுமையாக உணரும் முன்பே அதன் வெளிர் உடல் பார்வையை ஈர்க்கிறது.
காகங்கள் ஏன் கூடுகின்றன?
காகங்கள் வெறும் இருண்ட பின்னணி அல்ல. மீண்டும் மீண்டும் தோன்றும் அவற்றின் வடிவங்கள் குட்டியை நோக்கிக் கவனத்தைத் திருப்புகின்றன; அவற்றின் காத்திருப்பு தாயின் நிலையை மேலும் நெருக்கடிக்குள்ளாக்குகிறது. தான் காக்கும் உயிரை மீட்க முடியாவிட்டாலும், உடலுக்கும் பறவைகளுக்கும் இடையில் தாய் தொடர்ந்து நிற்கிறது.
குளிர்கால நிலக்காட்சி பாதுகாப்பற்ற உணர்வை விரிவாக்குகிறது. பனி, தாழ்ந்த தொடுவானம், கனத்த வானம் ஆகியவற்றில் பார்வைக்கு ஓய்விடம் மிகக் குறைவு. மையக் குழுவைச் சுற்றிப் போதிய இடைவெளி அமைப்பதால், அந்தக் கூட்டத்துக்கிடையே தாய் எவ்வளவு தனியாக உள்ளது என்பதை ஷெங்க் உணரச் செய்கிறார்.
ஓவியத்தின் பெரிய அளவு விலங்குக் காட்சிக்குப் பொதுமக்கள் முன் நிகழும் துயரத்தின் வலிமையை அளிக்கிறது. பாரிஸ் சலோனில் காட்சிப்படுத்தப்பட்ட இது, மனித உலகுக்கு அப்பாற்பட்ட வேதனையையும் நீண்ட நேரம் கவனிக்குமாறு பார்வையாளர்களைக் கேட்டது. உடல்கள், வண்ணம், இடைவெளி மூலம் ஓவிய அமைப்பு அந்த வேண்டுகோளை முன்வைக்கிறது.
இந்த ஓவியத்தின் பொருள் என்ன?
‘வேதனை’ என்ற தலைப்பு இந்த விலங்குக் காட்சியில் துன்பத்தை உணர ஊக்குவிக்கிறது. தாயின் பாதுகாக்கும் நிலை, அதைச் சுற்றிக் கூடிய பறவைகள் ஆகியவற்றால் ஷெங்க் இந்த உணர்ச்சிபூர்வமான பொருளை உருவாக்குகிறார். ஓவிய அமைப்பு இரக்கத்தைத் தூண்டுவதுடன் விலங்கின் அனுபவத்தைப் பற்றி சிந்திக்க இடமளிக்கிறது.
முழுக் காட்சியை மீண்டும் பார்க்கும்போது ஒரே உடல் மீது குவியும் இரண்டு விதமான கவனங்கள் தெரிகின்றன: தாய் அதைக் காக்கிறது; காகங்கள் அருகில் காத்திருக்கின்றன. இந்த முரண்பாட்டுக்கு ஷெங்க் முடிவு அளிக்கவில்லை. குட்டி அசைவின்றிக் கிடக்கிறது; தாயின் பாதுகாப்பான இருப்பு நம் பார்வையைத் தக்கவைக்கிறது.
ஆதாரங்களும் கூடுதல் வாசிப்பும்
- வேதனை — National Gallery of Victoria, Melbourne
- அருங்காட்சியக விளக்கம் — National Gallery of Victoria, Melbourne
- ஓவியரின் வாழ்க்கை வரலாறு: ஆகுஸ்ட் ஃபிரீட்ரிக் ஆல்பிரெக்ட் ஷெங்க் (விக்கிப்பீடியா, ஆங்கிலத்தில்)
- வேதனை (விக்கிப்பீடியா, ஆங்கிலத்தில்)
ஒவ்வொரு ஓவிய கதையையும் உலாவவும் · அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்