Everyday A Painting

โหมดเรื่องเล่า

ทูตสวรรค์ผู้ร่วงหล่น

อาแล็กซ็องดร์ กาบาแนล · 1847 · สีน้ำมันบนผ้าใบ · 120.5 x 196.5 cm · พิพิธภัณฑ์ฟาเบรอ (มงเปอลีเย)

กาบาแนลแสดงซาตานที่ร่วงหล่นกำลังซ่อนความอับอาย ขณะที่เหล่าทูตสวรรค์ที่เขาสูญเสียลอยขึ้นด้านหลัง

ทูตสวรรค์ผู้ร่วงหล่น ผลงานของอาแล็กซ็องดร์ กาบาแนล: ชายหนุ่มมีปีกนั่งอยู่บนพื้นหิน ใช้แขนบังใบหน้าไว้บางส่วน มีน้ำตาอยู่ใต้ตาข้างหนึ่ง และมีทูตสวรรค์สีซีดบินอยู่เบื้องหลัง
ทูตสวรรค์ผู้ร่วงหล่น, อาแล็กซ็องดร์ กาบาแนล, 1847. Wikimedia Commons · อาแล็กซ็องดร์ กาบาแนล · ทูตสวรรค์ผู้ร่วงหล่น · 1847 · Musée Fabre, Montpellier · สาธารณสมบัติ · CC0 1.0
  1. เขาไม่ใช่สัตว์ประหลาด เขาคือซาตาน ที่เพิ่งร่วงจากสวรรค์
  2. น้ำตาหยดหนึ่ง แต่ดูที่ดวงตาสิ นั่นคือความเดือดดาล
  3. แขนบังใบหน้า ความอับอายกับความหยิ่งทะนง ในท่าเดียว
  4. ปีกที่เกิดมาเพื่อบิน ตอนนี้เป็นแค่ที่รองนอน
  5. ด้านหลังเขา เหล่าทูตสวรรค์ขับร้อง กาบาแนลบอกว่า ความปีติของพวกเขา ไม่มากก็น้อย คือหัวเรื่องของภาพนี้
  6. ข้างบนนั้น แสงสว่าง ข้างล่างนี้ หนาม
  7. คำตัดสินของกาบาแนล: พ่ายแพ้ แต่ยังหยิ่งผยอง สิ้นหวัง และอาฆาตแค้น

ทูตสวรรค์ผู้ร่วงหล่นเป็นภาพวาดปี 1847 ของอาแล็กซ็องดร์ กาบาแนล ที่แสดงลูซิเฟอร์หลังร่วงหล่นจากสวรรค์ไม่นาน ซ่อนใบหน้าไว้หลังแขนที่ไขว้กัน ขณะที่น้ำตาแห่งความโกรธและความอับอายหยดหนึ่งไหลจากดวงตาข้างที่มองเห็น ปัจจุบันจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์ฟาเบรอในมงเปอลีเย

เทวดาตกสวรรค์คือใคร?

กาบาแนลวางร่างที่ร่วงหล่นไว้ใกล้ขอบล่างของผ้าใบ ขณะที่ทูตสวรรค์อื่นลอยขึ้นด้านหลัง องค์ประกอบแยกสองโลกออกจากกัน ร่างหนึ่งยังอยู่บนพื้น ถูกตัดขาดจากแสงและการเคลื่อนไหวเบื้องบน

ภาพวาดในปี 1847 ขณะที่กาบาแนลศึกษาอยู่ที่โรม แสดงซาตานหลังร่วงจากสวรรค์ ในจดหมายถึงอัลเฟรด บรูยาส์ ศิลปินอธิบายว่าเขาพ่ายแพ้แต่ยังหยิ่งผยอง สิ้นหวัง และอาฆาต ความรู้สึกที่ขัดแย้งกันเหล่านี้กำหนดร่างทั้งหมด (พิพิธภัณฑ์ฟาเบรอ (มงเปอลีเย))

ทำไมเทวดาตกสวรรค์จึงร้องไห้?

ดวงตาดึงเราเข้าใกล้ น้ำตาหยดหนึ่งรับแสงใต้สายตาเกรี้ยวกราด กาบาแนลมอบความงามในอุดมคติแก่ผู้พ่ายแพ้ ทำให้เห็นความเจ็บปวดโดยไม่ลดทอนความโกรธ

แขนที่ไขว้กันปิดส่วนหนึ่งของใบหน้าและปิดร่างกายจากโลก ท่าทางนี้อ่านได้ทั้งว่าเป็นการป้องกันและการปฏิเสธ ความอับอายกับความหยิ่งทะนงอยู่ในท่าทางเดียวกัน

ภาพวาดนี้มีความหมายอย่างไร?

ปีกสีน้ำเงินดำวางอยู่ใต้ร่างเหมือนเบาะ ขนสีเข้มตัดกับผิวซีด และเชื่อมร่างงามเข้ากับพื้นในเงา สิ่งที่ครั้งหนึ่งเกี่ยวข้องกับการบินกลับรองรับน้ำหนักของเขาในตอนนี้

ทูตสวรรค์ที่อยู่ไกลเคลื่อนไหวในแสงและร้องสรรเสริญพระสิริของพระเจ้า ตามที่กาบาแนลอธิบายในจดหมาย ความสุขของพวกเขาย้ำถึงความรุ่งโรจน์ที่ซาตานสูญเสีย การเคลื่อนไหวนั้นทำให้ความนิ่งและความโดดเดี่ยวของเขาเจ็บปวดขึ้น (พิพิธภัณฑ์ฟาเบรอ (มงเปอลีเย))

หินและพืชมีหนามล้อมร่างที่ร่วงหล่น พื้นขรุขระตัดกับฟ้าเปิดและร่างกายที่เรียบเนียน การถูกเนรเทศมีทั้งสถานที่และผิวสัมผัส

การร่วงหล่นเองสิ้นสุดแล้ว ภาพกลับอยู่กับผลสะเทือนทางอารมณ์ น้ำตา แขน และสายตานิ่งจับความเศร้ากับการขัดขืนไว้ด้วยกัน กาบาแนลทำให้ความพ่ายแพ้ดูยังไม่จบลงภายในใจ

กาบาแนลมาวาดทูตสวรรค์ผู้ร่วงหล่นได้อย่างไร?

ในปี 1845 กาบาแนลได้รับทุนรางวัลกรังปรีซ์เดอโรม (Prix de Rome) ซึ่งส่งเขาไปยังสถาบันฝรั่งเศสแห่งกรุงโรม ณ วิลลาเมดีชี ผู้พำนักที่นั่นต้องส่งผลงานกลับไปปารีสเพื่อแสดงความก้าวหน้า และทูตสวรรค์ผู้ร่วงหล่นคือผลงานส่งกลับ (envois) ชิ้นที่สองของเขา ซึ่งวาดขึ้นในกรุงโรมเมื่อปี 1847 (Wikipedia)

ในจดหมายจากกรุงโรมถึงอาลแฟรด บรูยาส นักสะสมชาวมงเปอลีเยที่เขากำลังวาดภาพอื่น ๆ ให้อยู่ด้วย กาบาแนลอธิบายแนวคิดนี้ไว้ เขาต้องการวางธรรมชาติสองแบบไว้เคียงกัน แบบหนึ่งถูกกำหนดให้ตกอยู่กับความชั่วร้าย ความทุกข์ยาก และการร่วงหล่น อีกแบบหนึ่งบริสุทธิ์และใสสะอาด ลอยขึ้นสู่พระเจ้าอย่างเปล่งประกายและสรรเสริญพระองค์ “ความแตกต่างของความสุขนี้ ซึ่งเตือนให้ซาตานระลึกถึงความรุ่งโรจน์ในอดีตของตน” เขาเขียน “คือสิ่งที่เป็นหัวเรื่องของภาพนี้โดยประมาณ” (พิพิธภัณฑ์ฟาเบรอ (มงเปอลีเย))

ทูตสวรรค์ผู้ร่วงหล่นได้แรงบันดาลใจจาก Paradise Lost หรือไม่?

จดหมายของกาบาแนลไม่ได้ระบุถึงวรรณกรรมเรื่องใด แต่แฟ้มเอกสารของพิพิธภัณฑ์ฟาเบรอเชื่อมโยงหัวเรื่องนี้กับอิทธิพลของ Paradise Lost (สวรรค์ที่สาบสูญ) ของจอห์น มิลตัน ซึ่งซาตานผู้ทระนงแต่พ่ายแพ้ของมิลตันได้หล่อหลอมภาพของทูตสวรรค์ผู้ร่วงหล่นในยุคโรแมนติก แฟ้มเดียวกันยังบันทึกภาพทูตสวรรค์ผู้ร่วงหล่นที่วาดก่อนหน้าโดยจิตรกรตาซาร์ ซึ่งจัดแสดงที่ซาลงแห่งปารีสในปี 1844 (พิพิธภัณฑ์ฟาเบรอ (มงเปอลีเย))

ไม่ว่าที่มาจะเป็นอะไร ภาพนี้ก็ย่อเรื่องราวให้เหลือเพียงตัวละครเดียวและช่วงเวลาเดียว ไม่มีการต่อสู้ ไม่มีการดิ่งร่วงผ่านท้องฟ้า มีเพียงผลที่ตามมา คือกบฏผู้ถูกทิ้งไว้บนพื้นดิน ขณะที่สวรรค์ที่เขาท้าทายยังคงดำเนินต่อไปโดยไม่มีเขา

อาแล็กซ็องดร์ กาบาแนลคือใคร?

อาแล็กซ็องดร์ กาบาแนล (1823–1889) เกิดที่มงเปอลีเย และเข้าเรียนที่โรงเรียนวิจิตรศิลป์แห่งปารีส (École des Beaux-Arts) เมื่ออายุสิบเจ็ดปี โดยศึกษากับฟร็องซัว-เอดัวร์ ปีโก หลังช่วงปีในกรุงโรม เขากลายเป็นหนึ่งในจิตรกรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของสมัยจักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 2 (Wikipedia)

จักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ทรงซื้อภาพกำเนิดวีนัสของเขาที่ซาลงปี 1863 ซึ่งเป็นปีเดียวกับที่กาบาแนลได้รับเลือกเข้าเป็นสมาชิกสถาบันวิจิตรศิลป์แห่งฝรั่งเศส (Académie des Beaux-Arts) และตั้งแต่ปี 1864 เขาก็สอนที่ École des Beaux-Arts จนถึงแก่กรรม ต่อมานักวิจารณ์อย่างเอมีล โซลา ตำหนิเขาว่าต่อต้านจิตรกรรมสมัยใหม่ ทูตสวรรค์ผู้ร่วงหล่นแสดงให้เห็นตัวเขาหลายปีก่อนมีชื่อเสียงเช่นนั้น ขณะกำลังทำงานกับหัวเรื่องแบบโรแมนติกที่เข้มข้นด้วยอารมณ์ (Wikipedia)

ทูตสวรรค์ผู้ร่วงหล่นมาอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ฟาเบรอได้อย่างไร?

กาบาแนลเก็บผืนผ้าใบนี้ไว้กับตัว หนังสือเล่มหนึ่งที่ตีพิมพ์ในปี 1888 ลงภาพที่แสดงว่ามันแขวนอยู่สูงบนผนังด้านหลังของห้องทำงานของเขาในปารีส หลังเขาถึงแก่กรรมในเดือนมกราคม 1889 ครอบครัวได้เสนอมอบภาพนี้ให้พิพิธภัณฑ์ในบ้านเกิดของเขา และในจดหมายลงวันที่ 17 กรกฎาคม 1889 ได้บรรยายว่าเป็น “หนึ่งในผลงานส่งกลับจากโรมที่ดีที่สุดของปรมาจารย์ผู้ล่วงลับ” พิพิธภัณฑ์ฟาเบรอรับภาพนี้ไว้เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม 1889 (พิพิธภัณฑ์ฟาเบรอ (มงเปอลีเย))

ชีวิตของภาพที่นั่นไม่ได้ราบรื่น ตามแฟ้มของพิพิธภัณฑ์ ในปี 1943 ภาพล้มพาดบันไดขณะกำลังถูกยกลงและเกิดรอยฉีกขนาดใหญ่ ก่อนได้รับการบูรณะในปี 1975 ทุกวันนี้ภาพนี้เดินทางไปไกลเกินมงเปอลีเย และมักถูกแชร์กันทางออนไลน์ในชื่อเรียกง่าย ๆ ว่า “ลูซิเฟอร์ร้องไห้” (พิพิธภัณฑ์ฟาเบรอ (มงเปอลีเย))

เจาะลึก: ทำไมทูตสวรรค์ผู้ร่วงหล่นจึงร้องไห้ ชะตากรรมของภาพหลังจากนั้น และความหมาย

ข้อมูลผลงาน

  • ชื่อผลงาน: ทูตสวรรค์ผู้ร่วงหล่น
  • ศิลปิน: อาแล็กซ็องดร์ กาบาแนล
  • ปีที่สร้าง: 1847
  • เทคนิค: สีน้ำมันบนผ้าใบ
  • ขนาด: 120.5 x 196.5 cm
  • สถานที่เก็บรักษา: พิพิธภัณฑ์ฟาเบรอ (มงเปอลีเย)

ทำไมทูตสวรรค์ผู้ร่วงหล่นจึงร้องไห้? น้ำตาที่ไม่ใช่การสำนึกผิด

ทูตสวรรค์ที่ถูกขับออกจากสวรรค์กำลังร้องไห้ คนส่วนใหญ่คงนึกถึงน้ำตาแห่งความเสียใจหรือการสารภาพบาป แต่น้ำตาในภาพทูตสวรรค์ผู้ร่วงหล่นของกาบาแนลดูจะไม่ใช่น้ำตาแบบนั้น ดวงตาข้างเดียวที่โผล่พ้นแขนออกมาเปียกชุ่มด้วยน้ำตา และลุกโชนด้วยความเดือดดาล

เบาะแสอยู่ในถ้อยคำของจิตรกรเอง ในจดหมายจากกรุงโรมถึงอัลเฟรด บรูยาส นักสะสมผลงานศิลปะในมงเปอลีเย กาบาแนลบรรยายซาตานตนนี้ว่าพ่ายแพ้แต่ยังคงหยิ่งผยอง สิ้นหวัง และอาฆาตแค้น เขายังเขียนว่าต้องการวางธรรมชาติสองแบบไว้เคียงกัน แบบหนึ่งถูกลิขิตให้พบกับความชั่ว ความทุกข์ และการร่วงหล่น อีกแบบคือผู้บริสุทธิ์ที่ลอยขึ้นอย่างเจิดจ้าสู่พระเจ้า ความสุขของเหล่าทูตสวรรค์ด้านหลังเตือนให้ซาตานนึกถึงความรุ่งโรจน์ที่ตนเคยมี กาบาแนลเขียนว่า ความแตกต่างนี้เองที่ไม่มากก็น้อยคือหัวเรื่องของภาพ

เมื่ออ่านเช่นนี้ น้ำตานั้นจึงดูเหมือนน้ำตาของผู้ที่ถูกบังคับให้เฝ้ามองสิ่งที่ตนสูญเสียไป แขนที่ไขว้กันซ่อนความอับอายไว้ แต่ไม่ใช่การยอมจำนน ความอับอาย ความหยิ่งทะนง และความโกรธ อยู่ร่วมกันในใบหน้าเดียวและท่าทางเดียว และบางทีนั่นอาจเป็นเหตุที่ทูตสวรรค์ผู้ร่วงหล่นตนนี้ปลุกทั้งความเห็นใจและความกระวนกระวายไปพร้อมกัน

จดหมายของกาบาแนลไม่ได้ระบุแหล่งที่มาทางวรรณกรรม แต่เอกสารของพิพิธภัณฑ์ฟาเบรอโยงหัวเรื่องนี้เข้ากับอิทธิพลของ Paradise Lost ของมิลตัน ซาตานผู้หยิ่งทะนงที่พ่ายแพ้ ทูตสวรรค์ตกสวรรค์ที่ศิลปินยุคโรแมนติกฟูมฟักขึ้นมา ดูเหมือนจะมีชีวิตอยู่ในฝีแปรงของจิตรกรหนุ่มผู้นี้ด้วย

แหล่งข้อมูล: flora-api.montpellier3m.fr · flora-api.montpellier3m.fr

หลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้นกับทูตสวรรค์ผู้ร่วงหล่น: จากผนังห้องทำงาน สู่พิพิธภัณฑ์บ้านเกิด จนกลายเป็น “ลูซิเฟอร์ร้องไห้”

แม้ต่อมาจะกลายเป็นจิตรกรที่ประสบความสำเร็จที่สุดคนหนึ่งของฝรั่งเศสในสมัยจักรวรรดิที่สอง กาบาแนลก็ไม่เคยปล่อยผลงานยุคแรกชิ้นนี้ไป หนังสือที่ตีพิมพ์ในปี 1888 แสดงให้เห็นว่าภาพทูตสวรรค์ผู้ร่วงหล่นแขวนอยู่สูงบนผนังด้านหลังของห้องทำงานของเขาในปารีส ภาพที่วาดในปี 1847 นี้อยู่กับเขามานานกว่าสี่สิบปี

เมื่อกาบาแนลถึงแก่กรรมในเดือนมกราคม 1889 ครอบครัวของเขาได้มอบภาพนี้ให้แก่พิพิธภัณฑ์ในมงเปอลีเย บ้านเกิดของเขา ในจดหมายลงวันที่ 17 กรกฎาคม พวกเขากล่าวถึงภาพทูตสวรรค์ผู้ร่วงหล่นว่าเป็นหนึ่งในผลงานที่ดีที่สุดที่ปรมาจารย์ผู้ล่วงลับส่งมาจากกรุงโรม พิพิธภัณฑ์ฟาเบรอได้รับภาพนี้เพียงสิบวันต่อมา ในวันที่ 27 กรกฎาคม

ชีวิตที่บ้านเกิดก็ไม่ได้สงบสุข ตามบันทึกของพิพิธภัณฑ์ ในปี 1943 ภาพล้มไปกระแทกบันไดขณะถูกปลดลงจากผนัง และผ้าใบฉีกขาดอย่างหนัก กว่าจะได้รับการบูรณะก็ปี 1975 ภาพของทูตสวรรค์ที่ร่วงหล่นจึงร่วงหล่นเสียเอง และต้องรอนานกว่าสามสิบปีกว่าจะได้รับการดูแล

ทุกวันนี้ ห่างไกลจากมงเปอลีเย ภาพนี้ถูกแชร์กันอย่างกว้างขวางบนโลกออนไลน์ในชื่อ “ลูซิเฟอร์ร้องไห้” กว่า 170 ปีหลังจากถูกวาดขึ้น ใบหน้างดงามที่เต็มไปด้วยความโกรธและความอับอายนั้นยังคงทำให้ผู้ที่มองรู้สึกหวั่นไหว

แหล่งข้อมูล: flora-api.montpellier3m.fr · flora-api.montpellier3m.fr · en.wikipedia.org

สรุปสั้น ๆ: น้ำตาหยดเดียวของทูตสวรรค์ผู้ร่วงหล่นกำลังบอกอะไร

น้ำตาในภาพทูตสวรรค์ผู้ร่วงหล่นไม่ใช่น้ำตาสำนึกผิดของคนบาป ขณะที่เหล่าทูตสวรรค์ลอยขึ้นผ่านแสงสว่างอยู่ด้านหลัง ผู้ที่สูญเสียทุกสิ่งถูกทิ้งไว้บนพื้นดิน กอดความอับอายและความโกรธไว้กับตัว เมื่อรู้ถึงความแตกต่างที่กาบาแนลบรรยายไว้ในจดหมาย น้ำตาในดวงตาข้างนั้นก็อ่านได้ว่าเป็นหัวใจที่ยังไม่ยอมรับความพ่ายแพ้

กาบาแนลไม่ได้วาดการร่วงหล่น แต่วาดจิตใจหลังจากนั้น บางทีนั่นอาจเป็นเหตุที่ภาพนี้ยังดึงดูดผู้คนอยู่ หากมีโอกาสได้ยืนอยู่หน้าภาพ ลองมองดวงตาข้างนั้นก่อน แล้วเงยสายตาขึ้นไปยังท้องฟ้าด้านหลังเขา สิ่งที่เขาสูญเสียไปจะชัดเจนในพริบตา

รายละเอียดโดยสรุป

  1. เขาไม่ใช่สัตว์ประหลาด เขาคือซาตาน ที่เพิ่งร่วงจากสวรรค์
  2. น้ำตาหยดหนึ่ง แต่ดูที่ดวงตาสิ นั่นคือความเดือดดาล
  3. แขนบังใบหน้า ความอับอายกับความหยิ่งทะนง ในท่าเดียว
  4. ปีกที่เกิดมาเพื่อบิน ตอนนี้เป็นแค่ที่รองนอน
  5. ด้านหลังเขา เหล่าทูตสวรรค์ขับร้อง กาบาแนลบอกว่า ความปีติของพวกเขา ไม่มากก็น้อย คือหัวเรื่องของภาพนี้
  6. ข้างบนนั้น แสงสว่าง ข้างล่างนี้ หนาม
  7. คำตัดสินของกาบาแนล: พ่ายแพ้ แต่ยังหยิ่งผยอง สิ้นหวัง และอาฆาตแค้น

ทูตสวรรค์ผู้ร่วงหล่น อยู่ที่ไหน

พิพิธภัณฑ์ฟาเบรอ (มงเปอลีเย)

ตรวจสอบผลงานที่จัดแสดง วันพิเศษ และเงื่อนไขการเข้าชม

ข้อมูลอย่างเป็นทางการสำหรับผู้เข้าชม ↗

แหล่งข้อมูลและอ่านเพิ่มเติม

สำรวจภาพวาดอีกภาพ

ภาพวาดสยองขวัญและเรื่องราวเบื้องหลัง

เรียกดูเรื่องราวของภาพวาดทั้งหมด · คำถามที่พบบ่อย