การพบกันบนบันไดหอคอย

เจาะลึก: เรื่องราวของเฮลเลลิลและฮิลเดอบรันด์จบอย่างไร ชะตากรรมของภาพหลังจากนั้น และความหมาย

ข้อมูลผลงาน

• ชื่อผลงาน: การพบกันบนบันไดหอคอย
• ศิลปิน: เฟรเดอริก วิลเลียม เบอร์ตัน
• ปีที่สร้าง: 1864
• เทคนิค: สีน้ำและสีกวอชบนกระดาษ
• ขนาด: 95.5 x 60.8 cm
• สถานที่เก็บรักษา: หอศิลป์แห่งชาติไอร์แลนด์

เรื่องราวของเฮลเลลิลและฮิลเดอบรันด์จบลงอย่างไร? โศกนาฏกรรมที่เบอร์ตันไม่ได้วาด

ขณะเดินสวนกันบนบันได ชายในเกราะโซ่ดึงแขนของคนรักเข้ามาใกล้และจูบแขนเสื้อของเธอ ดูเหมือนฉากรักอันหวานซึ้ง แต่เรื่องนี้ยังมีภาคต่อที่ภาพไม่ได้แสดงไว้ เบอร์ตันนำเนื้อหามาจากเพลงบัลลาดเดนมาร์กสมัยกลาง ว่าด้วยความรักระหว่างหญิงสาวนามเฮลเลลิลกับฮิลเดอบรันด์ องครักษ์ของเธอ

ความรักของทั้งคู่มีอุปสรรคชี้ขาดอยู่ข้อเดียว คือบิดาของเฮลเลลิล ในเพลงบัลลาด เขาคัดค้านความสัมพันธ์และสั่งให้โจมตีฮิลเดอบรันด์ ความรุนแรงนั้นจบลงด้วยความตายของคนรัก ทันทีที่รู้ตอนจบนี้ ความหวานของภาพก็เริ่มมีความหมายที่ต่างออกไปโดยสิ้นเชิง

เบอร์ตันไม่ได้เลือกฉากรุนแรงนั้น เขาวาดการโอบกอดที่อาจดูเหมือนการพบกันครั้งสุดท้ายของคู่รัก เฮลเลลิลเบือนหน้าหนี และร่างกายของเธอก็กำลังเดินต่อไปตามบันไดแล้ว แต่แขนของเธอยังอยู่ในมือเขา ฮิลเดอบรันด์ไม่ได้จูบริมฝีปาก แต่จูบแขนเสื้อ เมื่อย้อนกลับไปมองโดยรู้ตอนจบ สัมผัสเล็ก ๆ นั้นก็เริ่มดูเหมือนพิธีอำลา

เกราะโซ่และเสื้อคลุมสีแดงบ่งบอกว่าเขาเป็นคนในโลกของนักรบ ทว่าสิ่งที่เขามอบให้ในที่นี้มีเพียงท่าทางที่สำรวมนี้เท่านั้น บันไดหินแคบ ๆ ทำให้ทั้งสองใกล้กันพอจะสัมผัสกันได้ แต่แทบไม่เหลือที่ว่างให้ได้อยู่ด้วยกัน ภาพนี้ทำให้เรารู้สึกถึงตอนจบโดยไม่เคยเล่ามันออกมา และนั่นคือฝีมืออันเงียบงันของมัน

แหล่งข้อมูล: onlinecollection.nationalgallery.ie · en.wikipedia.org

หลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้น: ภาพที่ชาวไอร์แลนด์รักที่สุด และเป็นหนึ่งในภาพที่ได้เห็นยากที่สุด

ภาพสีน้ำที่วาดในปี 1864 นี้ปัจจุบันเป็นของหอศิลป์แห่งชาติไอร์แลนด์ และเคยได้รับการขนานนามว่าเป็นภาพวาดที่ชาวไอร์แลนด์รักที่สุด ภาพของความรักที่ถูกลิขิตให้จบอย่างขมขื่นกลายเป็นที่รักของคนทั้งชาติ

แต่ใช่ว่าจะได้ชมง่าย ๆ ตามปกติภาพนี้ถูกเก็บไว้ในตู้มืดที่เปิดเพียงสัปดาห์ละสองชั่วโมง คู่รักที่ถูกพรากจากกันแทบไม่ปรากฏตัว ไม่ใช่แค่ในเรื่องราว แต่ในพิพิธภัณฑ์ด้วย

หากคุณบังเอิญมาตอนตู้เปิด ลองมองหาแขนเสื้อสีน้ำเงินของเฮลเลลิลเป็นอย่างแรก มันพาดผ่านระหว่างร่างของทั้งสอง ทั้งเชื่อมพวกเขาไว้ด้วยกัน และเผยให้เห็นว่าร่างทั้งสองหันไปคนละทิศ จากนั้นลองเปรียบห่วงเหล็กเล็กจิ๋วบนเกราะโซ่ของฮิลเดอบรันด์กับความนุ่มนวลของผืนผ้า คุณอาจประหลาดใจว่าสีน้ำและสีกวอชบนกระดาษสามารถแยกแยะผ้า หิน ผิวกาย และโลหะได้ละเอียดเพียงนี้

แหล่งข้อมูล: onlinecollection.nationalgallery.ie

สรุปสั้น ๆ: จูบที่แขนเสื้อเก็บอะไรไว้

ความรักของเฮลเลลิลและฮิลเดอบรันด์จบลงด้วยการโจมตีที่บิดาของเธอสั่งการและความตายของคนรัก แต่เบอร์ตันไม่ได้วาดตอนจบนั้นเลย เขาเลือกจูบที่แขนเสื้อแทนริมฝีปาก และแขนที่ยังค้างอยู่ของร่างที่กำลังจากไป สำหรับเราที่รู้ว่าเรื่องจบอย่างไร ความนิ่งงันนั้นยิ่งเจ็บปวด

ในฐานะฉากรักอันหวานซึ้ง ภาพนี้งดงาม ในฐานะบทนำของโศกนาฏกรรม มันยิ่งกินใจ การที่ภาพเดียวรองรับการมองได้ทั้งสองแบบ อาจเป็นเหตุผลที่มันยังเป็นที่รักมาจนทุกวันนี้