Everyday A Painting

गोष्ट मोड

पतित देवदूत

अलेक्झांद्र काबानेल · 1847 · कॅनव्हासवर तेल · 120.5 x 196.5 cm · Musée Fabre, Montpellier

काबानेल पतित सैतानाला लाज लपवताना दाखवतात, तर त्याने गमावलेले देवदूत मागे उंचावतात.

पतित देवदूत — अलेक्झांद्र काबानेल
पतित देवदूत, अलेक्झांद्र काबानेल, 1847. Wikimedia Commons · अलेक्झांद्र काबानेल · पतित देवदूत · 1847 · Musée Fabre, Montpellier · सार्वजनिक डोमेन · CC0 1.0
  1. स्वर्गातून पडल्यानंतर सैतान पुढच्या भागात पडून आहे.
  2. एक अश्रू त्याच्या दिसणाऱ्या डोळ्यातील संताप अधिक तीव्र करतो.
  3. एकमेकांवर ठेवलेले बाहू अभिमान न सोडता पराभवाची लाज लपवतात.
  4. निळसर काळा पंख स्वर्गातून पडलेल्या शरीराला आधार देतो.
  5. मागे इतर देवदूत प्रकाशात उंचावतात आणि देवाचा महिमा गातात.
  6. खडक आणि काटे त्याने गमावलेल्या स्वर्गाची जागा घेतात.
  7. काबानेल सैतानाच्या सौंदर्यात लाज, निराशा आणि बंडखोर राग सामावतात.

पतन झालेला देवदूत कोण आहे?

काबानेल पडलेले शरीर कॅनव्हासच्या खालच्या कडेजवळ ठेवतात, तर इतर देवदूत त्याच्या मागे उंचावतात. रचना दोन जग वेगळी करते: एक आकृती जमिनीवर राहते, वरच्या प्रकाश आणि हालचालीपासून तुटलेली.

काबानेल रोममध्ये शिकत असताना 1847मध्ये रंगवलेले हे चित्र सैतानाला स्वर्गातून पडल्यानंतर दाखवते. आल्फ्रेड ब्रुयास यांना लिहिलेल्या पत्रात कलाकाराने त्याला पराभूत, पण अजूनही अभिमानी, निराश आणि सूडभावनेने भरलेला म्हटले. या परस्परविरोधी भावना संपूर्ण आकृतीला घडवतात.

पतन झालेला देवदूत का रडत आहे?

डोळा आपल्याला जवळ खेचतो. संतप्त नजरेखाली एक अश्रू प्रकाश पकडतो. काबानेल पराभूत आकृतीला आदर्श सौंदर्य देतात आणि राग न मवाळ करता वेदना दिसू देतात.

एकमेकांवर ठेवलेले बाहू चेहऱ्याचा काही भाग लपवतात आणि शरीराला जगापासून बंद करतात. मुद्रा बचाव आणि नकार अशा दोन्ही अर्थांनी वाचता येते. लाज आणि अभिमान एकाच हावभावात आहेत.

या चित्राचा अर्थ काय आहे?

निळसर काळा पंख शरीराखाली उशीसारखा आहे. गडद पिसे फिकट त्वचेच्या विरोधात उठतात आणि सुंदर आकृतीला सावलीतील जमिनीशी जोडतात. जे कधीकाळी उडण्याशी जोडलेले होते, ते आता त्याचा भार पेलते.

दूरचे देवदूत प्रकाशात फिरतात आणि देवाचा महिमा गातात, असे काबानेल यांनी पत्रात सांगितले. त्यांचा आनंद सैतानाने गमावलेल्या वैभवाची आठवण करून देतो. त्यांची हालचाल त्याची निश्चलता आणि एकाकीपणा अधिक वेदनादायक करते.

खडक आणि काटेरी झाडेझुडपे पतित आकृतीला वेढतात. खरखरीत जमीन मोकळ्या आकाशाशी आणि गुळगुळीत शरीराशी विरोध निर्माण करते. निर्वासनाला जागा आणि पोत मिळतो.

पडण्याची घटना आधीच संपली आहे; चित्र तिच्या भावनिक परिणामांवर थांबते. अश्रू, बाहू आणि स्थिर नजर दुःख आणि बंडखोरी एकत्र धरतात. काबानेल पराभव आतून अजून न सुटल्याची जाणीव करून देतात.

स्रोत आणि अधिक वाचन

आणखी एक चित्र पाहा

प्रत्येक चित्रकथेची ब्राउझ करा · वारंवार विचारले जाणारे प्रश्न